تحقیق در مورد تاریخ هنر چین 21 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 24

دانشگاه جامع علمی کاربردی

واحد12

موضوع:

تاریخ هنر چین

استاد :

سرکار خانم عبدالهیان

گردآورنده:

مهرزاد محمدی

سال تحصیلی :

زمستان 1386

فهرست مطالب

عنوان صفحه

مقدمه 1

صنایع دوره سنگی 4

هنر رسمی و عصر مفرغ 10

نقشه 21

مقدمه:

چین، در سرتاسر تاریخ طولانی ثبت شده‌اش، توانسته است مرزهایش را تقریباً بدون آنکه خود به تهاجمی دست زند حفظ کند. این امر مسلم که هر ادبیات و هم هنرها در چین در طی چندین هزاره وابستگی متقابل بسیار چشم‌گیری داشته‌اند، خود مؤید این نظر است که فرهنگ چین نیز به همین اندازه عاری از گسست بوده است. با این همه، فرهنگ چینی که تجلی آن را در هنرها و هنرهای کاربردی می‌یابیم، سنتی ناب و خالص نبوده است.

کنجکاوی و علاقه به نقش‌مایه‌های خارجی که از همسایگان شرقی و غربی وام گرفته می‌شده به استادی در فن و گنجینه‌ای غنی از سبک‌های مختلف شکل داده است، اما عشق به سنت، حفظ تجانس را تضمین کرده است. هرگاه نقش‌مایه‌ها و سبک‌ها جذب سنت چینی شده‌اند، در طی قرون، هم سو با علاقه به کهن‌گرایی که در بخش اعظم هنر چینی جاری است بارها از نو سربرداشته‌اند. همین علاقه ما را به این دیدگاه سوق می‌دهد که چین فرهنگ هنری کی پارچه و خود بسنده‌ای دارد.

یکی از پرنفوذترین واردات پذیرش آیین بودایی و در قرن دوم ق‌م بود که فرهنگ دینی و فلسفی جدیدی را با هنر و شمایل‌نگاری ملازم آن به چین آورد. در پی آن، سبک‌های جدید نقاشی فیگور و پیکره‌سازی، و نیز الگوهای جدید در طراحی معابد، اثاث و تزیینات آن‌ها لازم افتاد؛ جذب این‌ها قرن‌ها به طول انجامید.

بخش اعظم هنر بودایی از سنت‌های آسیای مرکزی الهام می‌گرفت که خود ریشه در الگوی اصلی در شمال هند داشتند. در چین، شمایل‌نگاری بودایی نقشی مهم در پیکره‌سازی و نقاشی داشته است. پیکره‌های بزرگ مقایس پیش از این، قالب هنری بومی مهمی نبودند، اما در قرون پنجم و ششم دیگر نقش برجسته‌های باابهت و پیکرهای سنگی بی‌تکیه‌گاه برای غار. معبدها و بناها چوبی ساخته می‌شد. در سده‌های میانه، و بعدتر، سبک‌های هنری تبتی، مغولی و گورکانیان هند در چین در دوره‌های محبوبیت و نفوذ یافتند، اما تأثیر آن‌ها در کل چندان گسترده نبود.

رشد لایه‌بندی در جامعة چین تنوع بیشتر در سبک‌های هنری و تنوع بیشتر در مواد و مصالح کار را اقتضا می‌کرد. از همان مراحل اولیه، مهارت در تزیینات سطح، چه باکنده‌کاری روی سنگ یا ریخته‌گری فلزات، در چین به وجود آمد. نقش‌مایه‌های به کار رفته به صورت تزیینات نقش شده بر سفالینه‌ها تا به امروز باقی مانده‌اند.

از دورة زمامداری دودمان‌ هان، نقاشی و خوشنویسی معتبرترین شاخه‌ها هنر بیانی بوده‌اند. این هنرها، که اهل قلم نیز دستی در آن‌ها داشتند، با فلسفة زندگی آنان عجین است. خوشنویسی، که از دیرباز یکی از قالب‌های جدی هنر تلقی می‌شده است. بیان‌گر قدرت شخصیت خطاط است و بنابراین چیزی فراتر از کلمات نوشته شده را بیان می‌دارد.

در قرن بیستم، به دلایل سیاسی و عقیدتی، شاهد تلاش برای وارد کردن سبک خارجی (به صورت نقاشی رنگ

تحقیق در مورد تأثیر صورخیال ادبی برنگارگری مکتب شیراز 21 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 21

تأثیر صورخیال ادبی برنگارگری مکتب شیراز

دکتر محمّد جعفر یاحقّی

فاطمه ماه وان

قطب علمی فردوسی‏شناسی و ادبیات خراسان

دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

خیال از عناصراساسی شکل گیری یک اثرهنری است.صورت های خیالی که هنرمندان برای بیان مقاصد واندیشه های خود به کار می گیرندعموما ریشه در باورهای اساطیری وفرهنگی دارد.ازاین رو میان صورت های خیالی هنرهای مختلف نوعی قرابت وخویشاوندی برقراراست وغالبا هنرهای مختلف دربکارگیری صورت های خیالی تحت تاثیر یکدیگر هستند.

ادبیات ونگارگری از دیرباز در خدمت یکدیگر بوده اند.در حاشیه ی نسخ خطی برای بیان روشن تر متن ادبی از تصاویرنگارگری استفاده می شدودر حقیقیت نگارگری بیان تجسمی متن ادبی بوده ومفاهیم ادبی را با زبان خط ورنگ به تصویر می کشیده است.در مقابل ادبیات نیز بیان ذهنی وانتزاعی صورت نگاری بوده است.

در مکتب شیراز این نمود عینی تر می شود وهنرمندان شیراز به منظور ایجاد ارتباط بیشتر بین متن ادبی وتصویر،شعررادر چهارطرف یابالا وپاین تصاویر می نوشتند.

کلید واژه‌ها: ادبیات ـ نگارگرـ صورخیال ـ نماد

پیوند کتابت و نگارگری از دیرباز:

مینیاتور (miniature ) را اروپائیان عموماً در مورد تک چهره های کوچکی که در سده ی 18 روی عاج با آبرنگ نقاشی می شد به کار می بردند که در این صورت از ریشه ی لاتین minor به معنای کاستن و کوچک کردن مشتق شده است. لیکن در اصل این واژه را به تصاویر کتب خطی اطلاق می کردند که در اینصورت، از کلمه ی لاتینی miniare یعنی رنگ کردن با سرنج ریشه گرفته است. (مقدم اشرفی،19:1367 ).

ارزش زینتی نسخ خطی با کیفیت نگاره های آن برآورد می شد.کتابت ونگارگری پیوندی دیرینه دارند به این معنی که بااتمام کتابت ،کار نقاش آغاز می شد. او در سلسله مراتب تهیه کنندگان نسخه خطی بعد از خوشنویس قرار داشت. نگارگری ایرانی در عرصه هنر کتاب آرایی رشدکرده، و از اینرو با نگارشگری پیوند بی واسطه داشته است. در آن روزگار به منظور انتشار آثار منظوم و منثور سخنوران بزرگ، متون را باخط خوش می نگاشتند، و سپس این وظیفه را برعهده نقاش می گذاشتند که او بنابر انتخاب خود و یا طبق سنت معمول بخش هایی از متن را به تصویر درآورد و برکتاب بیفزاید.

از آنجاییکه نقّاشان غالباً خطّاط هم بودند با جوهر و روح کار خوشنویس آشنایی کامل داشتند.نقاش وخوشنویس هر دودر جهت انتقال اندیشه سخنور می کوشیدند ودر این راستا نقش وخط مکمّل یکدیگر بودنداز این رو همبستگی وارتباطی ریشه ای بین نقش وخط برقرار گردید. ارتباط بنیادی بین عمل نوشتن و عمل نقش کردن آنچنان بود که در زبان فارسی، فعل نگاریدن یا نگاشتن – و لغات و کلمات مشتق از آن ها – هر دو معنا را می رساند . وظیفه ی نگارگر ترسیم وتجسم نگاشته های کاتب بود.اما از آنجایی که کلام ادیبان عموما آمیخته به انواع استعارات وصورت های خیالی وانتزاعی بود،ترسیم این عقایددر قالبی تجسمی دشوار می نمود با اینهمه نگارگران توانستند بازبان خط ورنگ صور ذهنی را به صور عینی تبدیل کنند.از آنجایی که شاعران ونگارگران دیدگاه های زیبایی شناسی،اعتقادی وفکری مشترک داشتندزبان خط ورنگ توانست ترجمان خوبی برای ترسیم افکار واندیشه های شاعران باشد.

تصویری از یک نسخه خطی همراه با نگارگری

(استفاده از نگاره ها به منظور تجسّم اشعار)

لزوم به کارگیری نماد در ادبیّات و نگارگری:

هدف از آفرینش ادبی وهنری عینیّت بخشیدن به زیبایی است.درنگاه شاعروهنرمند قلمروزیبایی باجهان معنی قرین است .

درادبیات عرفانی زیبایی صفتی وابسته به جهان مادی نیست و به تن آدمی بستگی ندارد بلکه جمال خاصیّتی است روحانی و مربوط به روح و جز باسلاح روشنایی درونی آن را نمی توان دریافت. نگارگران نیززیبایی راامری روحانی می دانستند.برحسب نظر عموم نگارگری ایران از مانیگری سرچشمه می گیرد.زیرا مانی از تصاویری برای مصوّر ساختن کتب دینی سود می جست که این تصاویر شباهتی تام با صور نگارگری دارد از این روعموما منشا این هنر را نزد مانی می جویند. مانویان آسیای مرکزی هرچه را زیبا و جمیل بودمورد پرستش قرار می دادند. درمیان مانویان هنر نقاشی جنبه ی تربیتی قوی داشته است: «وظیفه ی این هنر آن بوده است که توجه را به عوالم بالا جلب نماید: عشق و ستایش را به سوی «فرزندان نور» متوجه سازد و نسبت به «زاده های تاریکی»ایجاد نفرت نماید. تذهیب کاری کتاب های مذهبی که نزد مانویان رواج بسیار داشته در حقیقت صحنه ای از نمایش «آزادکردن نور و روشنایی» به شمار می رفته است. در این راه مانویان برای نمایش روشنایی درآثارخوداز فلزات گرانبها بهره جویی می کردند».موضوع به کاربردن فلزاتی چون طلا و نقره که به فراوانی در مینیاتور ایرانی متداول گردید دنباله ی مستقیم همان سنت هنر مانوی به شمارمی رود. استعمال این فلزات همانطور که اشاره شد برای منعکس کردن نور و ایجاد پرتوهایی است که با روح بیننده وارد تبادل معنوی خاص می گردند. بنابراین اگر وضع سایه و روشن در نقّاشی های ایرانی از آغاز کنار گذاشته شده است در مقابل هنرمند ایرانی هرگز از نمایش روشنایی و نور محض که در بیان هنرمندان نقّاش بدان از رنگ تعبیر شده است غافل نبوده است.(تجویدی، 41:1352).

باتوجه به آموزه های دین مانوی ،نگارگری زیبایی رادرامورقدسی می جوید.آن هنگام که هنردر پی بیان مفاهیم عمیق درونی و قدسی است نمی تواند به زبانی واقع گرایانه متوسّل گردد دراین هنگام

تحقیق در مورد هند بال 21 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 21

هندبال

تاریخچه هندبال :

در مورد این رشته ورزشی تاریخ دقیقی را نمی توان مشخص نمود . ولی بدون تردید شکل گیری و پیدایش آن را می توان به قبل از میلاد مسیح نسبت داد . هومر تاریخ نویس مشهور یونان در کتاب معروف خود به نام اودیسه از این ورزش به نام اورانیا نام برده است . این بازی که روی یکی از دیوارهای آتن قدیم در سال 600 قبل از میلاد حجاری شده بود ، درسال 1962 کشف گردید . این ورزش در سال 1890 میلادی با تغییراتی که در آن توسط کنراد کوخ ، معلم ورزش آلمانی داده شد ، به صورت یک ورزش جدیدتر به نام رافابل اشپیل معرفی شد . پس از جنگ جهانی اول ، ورزش هندبال توسط آقای هرمان رئیس فدراسیون هندبال آلمان مورد توجه قرار گرفت و خدمات زیادی به ورزش هندبال ارئه نمود . در سال 1920 مقررات هندبال توسط یک نفر آلمانی به نام دکتر کارل شلنز استاد دانش سرای عالی تربیت بدنی و ورزش برلین تدوین گردید ، که او را پدر هندبال نیز نامیده اند . ابتدا این ورزش با یازده بازیکن و معمولا" روی زمین فوتبال انجام می شد ، بعدها رفته رفته شکل این ورزش تغییر کرد ودر خیلی از کشورهای سردسیر اروپایی ( سوئد ، سوئیس ، بلژیک ) به داخل سالن کشیده شد وتعداد بازیکنان آن از یازده به هفت نفر کاهش یافت . بین سالهای 1904 و 1920 با استفاده از بعضی قوانین فوتبال در قاره اروپا توسعه بیشتری یافت .قبل از تشکیل فدراسیون ، هندبال در آلمان جزء فدراسیونهای ژیمناستیک و دو و میدانی محسوب می شد . در سال 1926 کمیسیونی برای متحدالشکل نمودن این ورزش برگزار گردید و بالاخره در ماه اوت سال 1928 در آمستردام ، فدراسیون بین المللی مستقل هندبال با یازده کشور عضو ، به وجود آمد . در سال 1931 کمیته بین المللی المپیک اجازه داد که هندبال جزء بازیهای المپیک در آید .

در ایران نیز تا قبل از سال 1344 هندبال یازده نفره به طور پراکنده به وسیله مربیان ورزش در مراکز نظامی و دیگر مراکز ورزشی به طور محدود اجرا می شد . در ایران هندبال یازده نفره موفقیت چندانی بدست نیاورد و در سال 1347 پیشنهاد اینکه ورزش هندبال به عنوان یکی از رشته های ورزشی آموزشگاهها شناخته شود ، توسط مسئولین وقت پذیرفته شد و فدراسیون هندبال آموزشگاههای کشور تشکیل گردید . فدراسیون هندبال هم اکنون به عنوان یکی از فدراسیون های ورزشی فعال ، مسئولیت هدایت و برنامه ریزی فعالیتهای ورزش هندبال در جمهوری اسلامی ایران را بر عهده دارد .

فواید اختصاصی هندبال :

1- اجزای آمادگیهای جسمانی مثل : سرعت ، قدرت ، استقامت ، چابکی و انعطاف پذیری در این رشته ورزشی

در حد مطلوب پرورش می یابند .

2- دررشته هندبال آمادگیهای روانی و خلاقیت افزایش یافته و قوه ادراک و تصمیم گیری را در فرد در یک سطح

بسیار بالا افزایش می دهد .

3- بازی با توپ و استفاده از تکنیکهای پیشرفته دراین رشته باعث می شود که در اغلب اوقات بازیکنان ، لذت

موفقیت را در اجرای این مهارت احساس می کنند .

4- سرعتی که لازمه موقیت در بازی هندبال است سبب ازدیاد سرعت عمل وعکس العمل در بازیکن می شود .

5- ورزش هندبال سبب تقویت عوامل روانی مطلوب مانند : اعتماد به نفس ، تمرکز ، توجه و خود شکوفایی می شود .

6- باعث کسب نشاط وشادابی در فرد می شود .

قوانین کلی هندبال :

1- بازی هندبال توسط دو تیم و در یک تیم رسمی ، هندبال با 12 نفر بازیکن انجام می شود .

2- زمین هندبال دارای 40 متر طول و 20 متر عرض می باشد و در هر نیمه از زمین یک دروازه وجود دارد .

3- وقت بازی برای بازیکنان زن و مرد 16 سال به بالا عبارت است از دو نیمه 30 دقیقه ای با 10 دقیقه استراحت بین آن .

4- هدف از انجام این بازی عبور دادن توپ از خط دروازه با استفاده از شوت که با رعایت قوانین مربوط توسط دستها انجام می شود ، می باشد .

5- توپ را می توان با پاسهای مختلف ( بالای سر ، سینه و ...) ، دریبل ، سه گام و ....... با رعایت قوانین در زمین حرکت داد تا منجر به زدن گل شود ، هر گل در این بازی یک امتیاز محسوب می شود .

برترین های هندبال در جهان :

تاریخچهُ هندبال در جهان

هومر تاریخ نویس مشهور یونان در کتاب معروف خود اودیسه 3 از ورزش هندبال با نام (اورانیا) یاد کرده است . این بازی که در سال 600 قبل از میلاد روی یکی از دیوارهای آتن قدیم حجاری شده بود , در سال 1926 کشف شد .

در قرنهای شانزدهم و هفدهم میلادی خانمهای درباری و شوالیه ها به این بازی که تغییر مختصری یافته بود میپرداختند و شاعران وقت , آن را اولین بازی تابستانی نام نهاده بودند .

کنراد کخ که یک معلم ورزش آلمانی بود - در سال 1890 هندبال را به صورت جدید تری با نام ( رافابل

تحقیق در مورد چوگان 21 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 20

فهرست

مقدمه

تاریخچه بازی

چوگان در آثار پیشینیان

سن چوگان

میدان چوگان

چوگان ورزشی ایرانی العصل

چوگان در المپیک

مشخصات چوگان

اشعاری از چوگان

منابع

گرداورنده:

امیر حسین لادمخی نژاد

کلاس سوم تجربی

مقدمه

چندیست که زمزمه هایی پیرامون ترکی یا عربی خواندن بازی چوگان به گوش می رسد! همین انگیزهای شد تا کوتاه، به پیشنه و تاریخ راستین این بازی ایرانی پرداخته و از قربانی شدن آن در دستگاه جعل و دروغ و فریب پان ترکی یا پان عربی جلوگیری نمیام.

تاریخچه ی بازی چوگان

چوگان ورزشی تیمی است که بازیکنان آن سوار بر اسب، توپ یا گوی را توسط چوب چوگان به طرف دروازه تیم مقابل هدایت می کنند، هدف از این بازی به ثمر رساندن گل است. وارد نمودن توپ به دروازه تیم حریف توسط سوارکاران امتیاز محسوب می شود. گل های به ثمر رسیده در صورتی که بازیکن سوار بر اسب باشد، پذیرفته می شوند. اولین بار که نامی از گوی و چوگان برده می شود در شاهنامه صفحه 77 است که در تشبیه سرهای از تن جدا در جنگ بین رستم با سه شاه است که آنها را به "گوی" تشبیه می کند

این ورزش بازی شاهان نامیده شده‌است (زیرا بیشتر در میان پادشاهان و بزرگان رواج داشت) و از ورزشهای کهن ایرانی است. به هر ترتیب هنر و ادبیات ایران زمین، غنی ترین شواهد و ادله تاریخی را در مورد رواج چوگان در ایران باستان ارائه می دهد. فردوسی از شاعران و تاریخ نویسان برجسته ایرانی، در اثر حماسی خود "شاهنامه" بارها و بارها به برگزاری بازی چوگان در قرن نهم هجری، در مراسم و بارگاههای سلطنتی اشاره نموده است.

نام چوگان از نام چوبی که در آن استفاده می‌شود برگرفته شده‌است. این بازی در ابتدا ورزشی عنوانی نظامی و جنگی داشت و سوارکاران ایرانی در آن استعداد اسب‌های جنگی خود را به نمایش می‌گذاشتند.

چوگان به هنگام کشور گشایی داریوش اول در هند، در آن سرزمین رواج یافت. اروپاییان در زمان صفویان و در زمان استعمار خود در هند، با این بازی آشنا شدند و آن را در سراسر اروپا پخش کردند. بعدها نیز ورزش‌هایی از قبیل گلف و هاکی پدید آوردند که دسته‌های استفاده شده در این بازی‌ها به همان چوب چوگان برمی‌گردد.

این ورزش در ایران پس از صفویان کم کم رو به فراموشی رفت. البته در زمان پهلوی، در ارتباط با اروپاییان، چوگان دوباره مورد توجه قرار گرفت، ولی مانند گذشته رواج نیافت. امروزه سعی می‌شود توجه بیشتری به این ورزش نشان داده شود. همچنین اقداماتی برای تاُسیس زمین‌هایی سرپوشیده برای زنان انجام شده‌است.

چوگان در آثار پیشینیان

یکی از این موارد نقل مسابقه چوگان بین تورانیان و طرفداران سیاوش، پادشاه افسانه ای ایران است که در آن فردوسی با فصاحت و بلاغت بی نظیرش به ستایش مهارت های سیاوش در بازی چوگان پرداخته است. در شاهنامه همچنان نقل شده که شاپور دوم، از پاشاهان ایران در سلسله ساسانی در قرن چهارم، از سنین کودکی به فراگیری مهارت های بازی چوگان پرداخته و زمانی که هفت سال بیشتر نداشته با تسلط کامل این بازی را انجام می داده استو حتی به آن سفارش می شده است و در پندها و اندرزها، توصیه می شود که کودکان را باید چوگان آموخت.

به علاوه در چوگان برخلاف شکار، کودکان می توانستند شرکت کنند.

چنین تا بر آمد این 7 سال ببود اورمزد از جهان بی همسال

اولین بار که نامی از گوی و چوگان برده می شود در شاهنامه صفحه 77 است که در تشبیه سرهای از تن جدا در جنگ بین رستم با سه شاه است که آنها را به "گوی" تشبیه می کند و می گوید:

بسی سر فتاده، به میدان چوگوی

و بعد در چند بیت بعدی می سراید:

ز زین بر گرفتش به کردار گوی که چوگان به زخم اندر آید به روی

ز زین بر گرفتش به کردار گوی که چوگان زیاد اندر آید به روی

در تاریخ ایران نخستین باری که از بازی چوگان سخن رفته, همپیوند است با افسانه های پیرامون بنیانگذار فرمانروایی ساسانی در «کارنامه ی اردشیر بابکان». اردشیر نوجوان زمانی به دربار اردوان –واپسین شاه اشکانی- رفت, شاه فرمان داد «هر روز با فرزندان او و بزرگان به نخچیرگاه و چوگان

تحقیق در مورد هند بال 21 ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

فرمت فایل word  و قابل ویرایش و پرینت

تعداد صفحات: 21

هندبال

تاریخچه هندبال :

در مورد این رشته ورزشی تاریخ دقیقی را نمی توان مشخص نمود . ولی بدون تردید شکل گیری و پیدایش آن را می توان به قبل از میلاد مسیح نسبت داد . هومر تاریخ نویس مشهور یونان در کتاب معروف خود به نام اودیسه از این ورزش به نام اورانیا نام برده است . این بازی که روی یکی از دیوارهای آتن قدیم در سال 600 قبل از میلاد حجاری شده بود ، درسال 1962 کشف گردید . این ورزش در سال 1890 میلادی با تغییراتی که در آن توسط کنراد کوخ ، معلم ورزش آلمانی داده شد ، به صورت یک ورزش جدیدتر به نام رافابل اشپیل معرفی شد . پس از جنگ جهانی اول ، ورزش هندبال توسط آقای هرمان رئیس فدراسیون هندبال آلمان مورد توجه قرار گرفت و خدمات زیادی به ورزش هندبال ارئه نمود . در سال 1920 مقررات هندبال توسط یک نفر آلمانی به نام دکتر کارل شلنز استاد دانش سرای عالی تربیت بدنی و ورزش برلین تدوین گردید ، که او را پدر هندبال نیز نامیده اند . ابتدا این ورزش با یازده بازیکن و معمولا" روی زمین فوتبال انجام می شد ، بعدها رفته رفته شکل این ورزش تغییر کرد ودر خیلی از کشورهای سردسیر اروپایی ( سوئد ، سوئیس ، بلژیک ) به داخل سالن کشیده شد وتعداد بازیکنان آن از یازده به هفت نفر کاهش یافت . بین سالهای 1904 و 1920 با استفاده از بعضی قوانین فوتبال در قاره اروپا توسعه بیشتری یافت .قبل از تشکیل فدراسیون ، هندبال در آلمان جزء فدراسیونهای ژیمناستیک و دو و میدانی محسوب می شد . در سال 1926 کمیسیونی برای متحدالشکل نمودن این ورزش برگزار گردید و بالاخره در ماه اوت سال 1928 در آمستردام ، فدراسیون بین المللی مستقل هندبال با یازده کشور عضو ، به وجود آمد . در سال 1931 کمیته بین المللی المپیک اجازه داد که هندبال جزء بازیهای المپیک در آید .

در ایران نیز تا قبل از سال 1344 هندبال یازده نفره به طور پراکنده به وسیله مربیان ورزش در مراکز نظامی و دیگر مراکز ورزشی به طور محدود اجرا می شد . در ایران هندبال یازده نفره موفقیت چندانی بدست نیاورد و در سال 1347 پیشنهاد اینکه ورزش هندبال به عنوان یکی از رشته های ورزشی آموزشگاهها شناخته شود ، توسط مسئولین وقت پذیرفته شد و فدراسیون هندبال آموزشگاههای کشور تشکیل گردید . فدراسیون هندبال هم اکنون به عنوان یکی از فدراسیون های ورزشی فعال ، مسئولیت هدایت و برنامه ریزی فعالیتهای ورزش هندبال در جمهوری اسلامی ایران را بر عهده دارد .

فواید اختصاصی هندبال :

1- اجزای آمادگیهای جسمانی مثل : سرعت ، قدرت ، استقامت ، چابکی و انعطاف پذیری در این رشته ورزشی

در حد مطلوب پرورش می یابند .

2- دررشته هندبال آمادگیهای روانی و خلاقیت افزایش یافته و قوه ادراک و تصمیم گیری را در فرد در یک سطح

بسیار بالا افزایش می دهد .

3- بازی با توپ و استفاده از تکنیکهای پیشرفته دراین رشته باعث می شود که در اغلب اوقات بازیکنان ، لذت

موفقیت را در اجرای این مهارت احساس می کنند .

4- سرعتی که لازمه موقیت در بازی هندبال است سبب ازدیاد سرعت عمل وعکس العمل در بازیکن می شود .

5- ورزش هندبال سبب تقویت عوامل روانی مطلوب مانند : اعتماد به نفس ، تمرکز ، توجه و خود شکوفایی می شود .

6- باعث کسب نشاط وشادابی در فرد می شود .

قوانین کلی هندبال :

1- بازی هندبال توسط دو تیم و در یک تیم رسمی ، هندبال با 12 نفر بازیکن انجام می شود .

2- زمین هندبال دارای 40 متر طول و 20 متر عرض می باشد و در هر نیمه از زمین یک دروازه وجود دارد .

3- وقت بازی برای بازیکنان زن و مرد 16 سال به بالا عبارت است از دو نیمه 30 دقیقه ای با 10 دقیقه استراحت بین آن .

4- هدف از انجام این بازی عبور دادن توپ از خط دروازه با استفاده از شوت که با رعایت قوانین مربوط توسط دستها انجام می شود ، می باشد .

5- توپ را می توان با پاسهای مختلف ( بالای سر ، سینه و ...) ، دریبل ، سه گام و ....... با رعایت قوانین در زمین حرکت داد تا منجر به زدن گل شود ، هر گل در این بازی یک امتیاز محسوب می شود .

برترین های هندبال در جهان :

تاریخچهُ هندبال در جهان

هومر تاریخ نویس مشهور یونان در کتاب معروف خود اودیسه 3 از ورزش هندبال با نام (اورانیا) یاد کرده است . این بازی که در سال 600 قبل از میلاد روی یکی از دیوارهای آتن قدیم حجاری شده بود , در سال 1926 کشف شد .

در قرنهای شانزدهم و هفدهم میلادی خانمهای درباری و شوالیه ها به این بازی که تغییر مختصری یافته بود میپرداختند و شاعران وقت , آن را اولین بازی تابستانی نام نهاده بودند .

کنراد کخ که یک معلم ورزش آلمانی بود - در سال 1890 هندبال را به صورت جدید تری با نام ( رافابل