علیرغم مقاومت مناسب خاک در برابر تنش های فشاری، ضعف این مصالح در برابر تنش های کششی مخاطرات بسیار فراوانی را در پی دارد. لذا از دیرباز استفاده از مصالحی به همراه خاک جهت مقابله با تنش های کششی مطرح بوده است.
استفاده از کاه جهت اختلاط با خاک یکی از نمونه های بارز برای برطرف کردن این مشکل خاک در زمان های گذشته می باشد. این تکنیک امروزه با روش های پیشرفته و مصالح مقاوم تر نظیر شبکه ها و تسمه های فلزی، الیاف مصنوعی و مصالح پلیمری انجام می شود که در اصطلاح خاک مسلح نامیده می شوند. یکی از مصالح پلیمری پرکاربرد در تسلیح خاک ها ژئوسنتتیک ها می باشند. دسته ای از ژئوسنتتیک ها که به صورت شبکه های لانه زنبوری یا لوزی به شکل نوارهای پلی اتیلن استفاده می شوند، ژئوسل نامیده می شوند. ژئوسل به عنوان یکی از روش های کنترل فرسایش سطوح شیب دار
شناخته شده اند. در این روش سطوح شیب دار با شبکه ژئوسل پوشیده شده و فضایی را برای پر کردن با خاک نباتی یا مصالح زهکش یا بتن فراهم می آورد. به کارگیری ژئوسل سوراخ دار هدایت آب های احتمالی موجود را امکان پذیر و موجب عدم جمع شدگی در داخل شبکه ها می گردد.
میخ کوبی از جمله روش های پایدارسازی شیروانی خاکی است که به دلیل صرفه اقتصادی و سادگی اجرا به طور گسترده ای مورد استفاده قرارگرفته است. فلسفه ی روش میخ کوبی، افزایش مقاومت شیروانی خاکی و کاهش جابجایی جانبی آن توسط میله های فولادی است.
نیلینگ یا میخکوبی روش خلاقانه مهندسین استرالیایی بود که در حدود دهه 06 میلادی جهت پایدارسازی جدار تونل بکار گرفته شد. روش اجرای کار نیلینگ به این صورت است که ابتدا دیواره ها رگلاژ می شوند. سپس شبکه های مش های فولادی به وسیله میخ های 06 سانتیمتری نصب می شوند و روی آن به ضخامت حدود 06 تا 00 سانتیمتر بتن پاشی می شود. مرحله بعد حفاری گمانه ها و جا زدن میلگرد یا کابل است. در ادامه گمانه ها با دوغاب سیمان تزریق شده و پس از گیرش دوغاب، هد نیل ها بسته می شود. بدین ترتیب نیروی رانش خاک از طریق مش و شات به هد نیل اعمال می شود و نیروی هد نیل ها از طریق نیل ها به توده خاک منتقل می گردد. گویی رانش خاک از طریق سیستم نیلینگ به خود خاک مهار می شود. نیلینگ یا میخکوبی بعدها توسط مهندسین آلمانی و فرانسوی در پایدارسازی ترانشه ها، گالری تونل ها و کوله پل ها به کار گرفته شد .
ازآنجایی که عملکرد دیواره های خاکی در زلزله بسیار با اهمیت می باشد، لذا در این تحقیق عملکرد شیروانی های خاکی در برابر بارهای لرزه ای مورد بررسی قرار می گیرد و بعد از بررسی نقاط ضعف این دیواره های خاکی، به تقویت و مسلح سازی آن ها با استفاده از روش میخ کوبی و استفاده از مصالح ژئوسنتتیک ها پرداخته می شود و عملکرد این دو مسلح کننده در تقویت شیروانی های خاکی در برابر بارهای دینامیکی مورد مقایسه قرار می گیرد.
ترکیب دیوار برشی فولادی همراه با پوشش بتن آرمه در یک یا دو طرف آن را دیوار برشی کامپوزیت میگویند.
با توجه به اینکه دیوار برشی بعداز کمانش هم میتواند نیروی قابل توجهی را تحمل کند، رفتار بعد از کمانش ورق که با ایجاد عمل ناحیه کشش در ورق صورت میگردد، محققین را واداشت که با استفاده از دیوار برشی فولادی بدون سختکننده، از تمامی ظرفیت دیوار تا رسیدن به گسیختگی هندسی استفاده کنند. همچنین با ترکیب پوشش بتنی به وسیله برشگیرها به صفحه فولادی از کمانش صفحه جلوگیری میشود.
خصوصیات دیوار برشی فولادی را میتوان با اجرای کامپوزیت آن با دیوارهای بتنی بهبود بخشید. در این حالت علاوه بر مشارکت دیوار بتنی در سختی و مقاومت سیستم، با تأمین برشگیرها در فواصل مناسب، از کمانش موضعی ورق جلوگیری به عمل آمده و رفتار بهتری برای ورق فولادی حاصل میشود.
در این پایان نامه بنا است تا به ارزیابی مقاومت جانبی و کمانشی دیوارهای برشی کامپوزیت در ساختمان ها تحت بارهای لرزه ای پرداخته شود. همچنین سختی و شکل پذیری آن ها نیز مورد مطالعه قرار خواهد گرفت. لذا روند تغییرات در مقاومت کمانشی دیوار بر اساس تغییرات در پارامترهای هندسی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. این موضوع با مدلسازی مساله در محیط نرم افزار ABAQUS مورد بررسی قرار خواهد گرفت.